عاشقان ولایت

حق نام دیگر من بود

پیش از آنکه انسان پا برزمین بگذارد، خدا تکه ای خورشید و پاره ای ابر به اودادو فرمود: ای انسان زندگی کن وبدان که در آزمون زندگی این ابر و خورشید فراوان به کارت آید.

انسان نفهمید که خدا چه میگوید ، پس از خدا خواست تا گره ندانستنش را قدری باز کند .

خداوند گفت: این ابر و این خورشید ابزار کفر وایمان توست.

زمین من آکنده از حق و باطل است، اما اگر حق را دیدی خورشیدت را به در کش ، تا آشکارش  کنی؛ آن گاه مومن خواهی بود. اما اگر حق را بپوشانی نامت در زمره کافران خواهد آمد.

انسان گفت: من جز برای روشنگری به زمین نمی روم و میدانم این ابر هیچ گاه به کارم نخواهد آمد.

.

.

انسان به دنیا آمد ، اما هرگاه حق را پیش روی خود دید ، چنان هراسید که خورشید از دستش افتاد. حق تلخ بود ، حق دشوار بود و ناگوار.

حق سخت و سنگین بود. انسان حق را تاب نیاورد.

پس هر بار که با حقی رویارو شد ، آن را پوشاند ، تا زیستنش را آسان کند.

فرشته ها می گریستند و می گفتند : حق را نپوشان ، حق را نپوشان.

این کفر است.

اما انسان هزاران سال بود که صدای هیچ فرشته ای را نمی شنید.

انسان کفران کرد و کفر ورزید و جهان را ابرهای کفر او پوشاند.

.

.

.

انسان به نزد خدا باز خواهد گشت .

اما روز واپسین او " یوم الحسره " نام دارد.

و خدا خواهد گفت: قسم به زمان که زیان کردی ، حق نام دیگر من بود.

یاعلی ع

   التماس دعا  

برگرفته از کتاب پیامبری از کنار خانه ما رد شد