مرا بهر لقای خود جدا کن/مرا دیوانه عشق رضــــا کن
بسم الله
آقا جان هرچه احسان کرده ای تو
مرا بر خویش مهمان کرده ای تو
به جای شکر عصیان کرده ام من
نــــــــگارم را پریشان کرده ام من
تــو که دانی ضعیف و ناتوانم
کـــــرم بنما که در غفلت نمانم
مرا با یـــــــــــــار خود کن آشناتر
مــــــــرا از غیر خود بنما جداتر
خودم دانم اجل نزدیک گشته
چه سازم این دلم تاریک گشته
بیا لطفی نما دیـــــــوانه باشم
همیشه بر در میخانه باشم
مرا بهر لقای خود جـــــــــدا کن
مرا دیوانه عشق رضــــا کن
مرا بار دگر شرمنده بــــــــــنما
من دلمرده ام را زنــــــده بنما !
+ نوشته شده در ۱۳۸۹/۰۷/۲۵ ساعت توسط سادات
|
یارب محمدعجل فرج ال محمد