دل شرمی!

بسم الله الرحمن الرحیم

 

دلم گرفته از این روزها، دلم تــــــــنگ است

میانِ ما و رسیدن، هـــــــــزار فرسنگ است

 

مـــــرا گشایشِ چندین دریچه کافی نیست

هــــــــــــــــزار عرصه برای پریدنم تنگ است

 

اسیرِ خـــــــــــــــــاکم و پرواز سرنوشتم بود

فروپریدن و در خاک بودنم ننــــــــــــــگ است

 

چگونه سر کند اینجا تـــــــــــــــــرانۀ خود را؟

دلی که با تپشِ عشقِ او هــــماهنگ است

 

هزار چشمۀ فریـــــــــــــــــــاد در دلم جوشید

چگونه راه بجوید که رو به رو سنــــــــگ است

 

مرا به زاویۀ بـــــــــــــــــــــاغ عشق مهمان کن

در این هزاره، فقط عشق، پاک و بی‌رنگ است

 

سلمان هراتی

 

شهید نوشت

بسم الله الرحمن الرحیم

 

 

بخشی از وصیت‌نامه سردار شهید حسن باقری:

مادرجان‌! این‌ لشگر، لشگر امام‌ زمان‌ (عج‌) است‌ و تو هم‌ یكی‌ از مسلمین‌ هستی‌ و برای‌ این‌ لشگر یك‌ نوكر دادی‌ و هركس‌ برای‌ اسلام‌ چیزی‌ داده‌، پس‌ نمی‌گیرد. پس‌ من‌ از شما خواهش‌ می‌كنم‌، برای‌ من‌ هم‌ دعا كرده‌، نه‌ این‌كه‌ من‌ برای‌ زنده‌ ماندن‌ خود از شما بخواهم‌ دعا كنید، نه‌! نه‌! این‌ط‌ور نیست‌. مادرجان‌! دعا كن‌، دعا كن‌ تا صاحب‌ زمان(عج‌) مرا برای‌ نوكری‌ قبول‌ كرده‌ و در لحظه‌های‌ آخر عمر، پیشوای‌ این‌ نهضت‌ را حسین‌ ابن‌علی(ع‌) را در بالای‌ سر ملاقات كنم‌. دعا كن‌ تا خدای‌ بزرگ‌ مرا به‌ راه‌ راست‌ هدایت‌ كند. مادرجان‌! آرزو دارم‌ در این‌ دنیا فقط‌ یك‌ بار خدا به‌ من‌ عنایت‌ كرده‌ و ملال‌ نوكری‌ اسلام‌ را در راه‌ خودش‌ به‌ من‌ عط‌ا كند. مادرجان‌! از نهضت‌ حسین‌(ع‌) تا به‌ حال‌ چه‌ جوانانی‌ كه‌ به‌ خون‌ خود نغلطیدند و چه‌ شكنجه‌ها نكشیده‌اند. پس‌ افتخار است‌ برای‌ من‌ در این‌ راه‌ جان‌ دادن‌ ...