بسم الله

 

 

من اهــــــل زمینم ، تو  اهل بهشت

چه  کس بود که تـقدیر ما  را  نوشت

نوشت این که تو آسمـــــــانی شوی

من اما اسیر گل و خـــــــاک و خشت

من و تو دو تندیس کفـــر و یــــــــقین

تو  و من دو معنای زیبــــــــا و  زشت

من  آلوده گشتم به  گنــــــــدم  ولی

تو ماندی همان خوب و نیکو سرشت

دلم  بی نـــــگاهت   قراری   نداشت

و قافل از این بـــــــــــــازی سرنوشت

که تــــــــقدیر چشمان مست   تو را

برای  کس  دیگری   می نـــــــوشت

آری   همین  است  سزای  کســی

که با سرکشی رانده شد از بهشت

 

 سانازشجاعیان