عصر روز عرفه امام حسین(ع) با گروهى از خاندان و فرزندان و شیعیان، با نهایت خاكساری و خشوع از خیمه بیرون آمدند و در جانب چپ كوه ایستادند. امام(ع) چهره مبارك خود را به سوى كعبه گردانید مانند مسكین نیازمندى كه غذا مىطلبد، دستها را برابر صورت خود گرفت و دعایش را چنین آغاز كرد:
«الحمدلله الذى لیس لقضائه دافع ولا لعطائه مانع ولا كصنعه صانع و هو الجواد الواسع؛ سپاس خداوندى را سزاست كه چیزى قضایش را دور نمىسازد و از عطا و بخشش او جلوگیرى نمىكند و هیچ آفرینندهاى آفرینش او را ندارد و او سخاوتمندى عالم گستر است.»
عرفات، سرزمين اشك و دعا
عرفات سرزمين اشك و دعاست.(1) عرفات سرزمينى است كه خداوند به خاطر اشكها و دعاهاى زائران به فرشتگان مباهات مىورزد. سرزمينى كه گناهان در آن بخشيده مىشوند.(2)
سرزمينى كه خيال بخشيده نشدن در آن، خود گناه بزرگى است.(3) حتى كسانى كه هنوز متولد نشده اند، اميد است مورد لطف قرار گيرند.(4)
عرفات سرزمينى است كه به عرصات قيامت ماند كه خلايق همه جمعند و هر كس به دعا مشغول، و در انتظار رد و قبول، بيرون دروازهاند. مىخواهند نزد مولايشان حضور يابند. ابتدا بايد پشت در بايستند تا اجازه ورود بگيرند. بايد بنالند تا به حرم(مشعر) راه يابند چقدر بنالند؟ چگونه بنالند؟... تا ننالند به حرم راه نيابند آنگاه كه پاك شوند، وارد حرم شوند. خانه خدا پاك است و مهمان پاك مىپذيرد.(5)
پس دعا كنند. روز عرفه روز دعاست. انسان جز دعا مالك چيزى نيست نه تنها مالك مال نيست بلكه مالك اجزاء و جوارحش نمىباشد. ما جز تضرع و دعا سلاحي نداريم، دشمن درون ما تنها با اشك رام مىشود. و "سلاحه البكاء".(6) يا از ترس جهنم مىنالد يا گريه شوق دارد كه چرا به بهشت نرسيده، چرا از هجرانش ننالد؟
عرفات سرزمينى است كه بهترين مردان خدا در آن توقف كرده، دعاها و اشكها داشته اند، و در هر سوى اين دشت ردّ پاى مهدى فاطمه است.(7) عرفات با اشكهاى مقدس سيدالشهدا اباعبدالله الحسين عليه السلام در روز عرفه به هنگامه خواندن دعاى عرفه متبرك تر شد.
پي نوشتها:
1- كنزالعمال، جلد 5، ص 13.
2- مستدرك الوسايل، جلد 2، ص 168/ وافى، جلد 2، ص 45.
3- بحارالانوار، ج 99، ص 264.
4- همان، ص 293 .
5- جوادى آملى، صهباى صفا، ص 85 .
6- همان، صص 85 و 86 .
7- محسن قرائتى، حج، دفتر انتشارات اسلامى، چاپ چهارم.
به استناد برخى از روایات، امام عصر- عجل الله تعالی فرجه الشریف- در زمان غیبت كبرا در همه جا حضور مىیابد، و یوسف وار به طور ناشناس میان مردم رفت و آمد مىكند. هیچ كس وى را نمىشناسد تا وقتى خداوند به او اجازه دهد خود را معرفى كند؛ چنانكه به یوسف صدیق اجازه داد خود را به برادرانش بشناساند.
بر اساس روایت امام صادق علیه السلام، یكى از جاهایى كه امام عصر- عجل الله تعالی فرجه الشریف- حضور مىیابد، صحراى عرفات در ایام حج است.
عبید بن زراره گفت: از امام صادق علیه السلام چنین شنیدم: زمانى فرا رسد كه مردم امام خود را نبینند. او در روزهاى حج مردم را مىبیند ولى مردم او را نمىبینند.
محمد بن عثمان، یكى از نواب اربعه، نیز در این باره مىگوید: والله ان صاحب هذا الأمر یحضر الموسم كل سنة فیرى الناس و یعرفهم و یرونه ولا یعرفونه؛ به خدا سوگند، صاحب این امر همه ساله در مراسم حج حضور پیدا مىكند. مردم را مىبیند و مىشناسد؛ ولى مردم - با این كه او را مىبینند- نمىشناسند.
یارب محمدعجل فرج ال محمد