اعتراف‌نامه به محضر مولانا صاحب الزمان

اعتراف میکنم از اینکه.....


25ـ از اين كه همچون دشمنانت ظهورت را بعيد و دور ديديم و حال آن كه بايد براي هميشه و هر لحظه آماده مي‌بوديم.


26- از اينكه وظيفه ما آمدن به استقبال تو بود ولي از سر ضعف و ... منتظر شديم تا تو به طرف ما بيايي.


27- از اين كه ما عمر و جواني و مال خود را بي‌بركت و نامبارك كرده‌ايم چرا كه چيزي از آن را براي تو و اهداف مقدس تو كه نجات خود ماست اختصاص نداده‌ايم.


28- از اينكه نه صبح‌هاي جمعه در ميان ندبه‌كنندگان گريه فراق مي‌كنيم و نه غروب جمعه كه دل‌ها از نيامدنت غمگين است ناله فراقي داريم.


29- از اينكه نبودن تو را به عنوان يك فاجعه هنوز درك نكرده‌ايم.

 
30- از اينكه باعث اين همه افسردگي، سردرگمي، اضطراب و هزاران نابساماني خودمان هستيم كه با فاصله گرفتن از تو بر خود روا داشتيم.


31- از اينكه در بعد اقتصادي براي خواهش‌ها و اهداف خود هرچه خواستيم و توانستيم هزينه كرديم و چه بسا به بيت‌المال نيز دست‌اندازي كرديم ولي براي اهداف تو و رفع موانع ظهورت و تبليغ و شناساندن تو به مردم جهان سهمي را در اموال خود مدنظر نگرفتيم.


32- از اينكه بعضي از ما حتي حق واجب الهي تو را كه در اموالمان به عنوان خمس وجود داشت از تو دريغ كرديم و با مال حرام و غصبي و بدون اجازه از تو آن را براي خود و خانواده‌مان صرف كرديم و به تو و نيز سادات فقير ظلم كرديم.


33- از اينكه ما در عبادتمان نيز از تو جدا بوديم اگر عزاداري كرديم منتقم اصلي خون حسين(ع) و ساير اهل‌بيت يعني تو را فراموش كرديم.


34- ازا ينكه در بعد جهاني نيز برخلاف دشمنانت كه هزينه‌هاي زيادي را براي ايجاد تنفر و ترس مردم جهان از تو اختصاص داده‌اند ما امكانات اين كشور را كه كشور توست و به بركت وجود تو اين امكانات نصيب ما شده، آنطور كه شايسته بود براي ايجاد انس و محبت و نيز شناخت جهاني نسبت به تو صرف نكرديم.


35- از اينكه هنر ما هنر ديدن هنر تو را نداشت اما اگر به زيبايي پرداختيم به مظاهر محدود آن بسنده كرديم. افسوس كه بسياري از هنرمندان ما هنر اظهار زيبايي را ندارند و هنر آنها اظهار زشتي و فسادآفرين بود.


اي امام عزيز،‌اي رهبر بزرگ و عظيم‌الشأن، اي پدر دلسوز و مهربان اين است اعتراف‌نامه ما درباره بي‌وفايي‌ها، نامهرباني‌ها و جفاهايمان نسبت به تو.

 نمي‌دانيم با اين همه بي‌عاطفگي ها، آزارها، گناهان و نافرماني‌هايمان كه همه چون سيلي هايي به صورت مبارك توست چه مي‌كني؟!

 ولي با اين همه

‌اي مولاي من!


هرچند غرق بحر گناهم ز صد جهت

گر تو شفاعتم كني ز اهل رحمتم

 

اللهم عجل لولیک الفرج

 


لطفا در نظر خواهی های وبلاگ شرکت کنید


یاعلی ع

التماس دعا