سیدی،من آمدم....
به نام خدایی که در این نزدیکیست
مرا میخوانی و میدانم که باید جواب داد و به سوی تو آمد :
"یا ایها الذین امنوا آمنوا "٬ ای کسانی که ایمان آورده اید٫ ایمان بیاورید (نسا۱۳۶).
اما گویا نمیشود یا نمیگذارند و یا شاید بر دست و پای من زنجیر بسته اند. میخواهم درها را بشکنم ٬ زنجیره ها را بگسلم و با شتاب تمام و همه قدرت به سوی تو بیایم اما نمی گذارند ، مگر تو کمک کنی.
نداهای دیگری نیز میشنوم:
"والذین یدعون من دونه" ، کسانی که به غیر حق دعوت می کنند ( رعد۱۴)
آنها هم مرا به سوی جاه و مقام ، یکی به سوی کبر و خودخواهی ، یکی .......
نه نه !!! اینها مرا به سوی خیال می خوانند ، به سوی سراب:
" والذین کفروا اعمالهم کسراب یحسبه الظمان ماء" ، آنان که کافر شده اند اعمالشان مانند سراب است که گمان می کند آب است (نور ۳۹)
"اللهم لا تکلنی الی نفسی طرفه عین ابدا"
اگر لحظه ای مرا به نفسم واگذاری نابود خواهم شد.
راستی ! چه شد که سامری در کنار موسی گوساله پرست شد!
ابن ملجم در کنار علی ع بود ولی شقی ترین انسانها شد؟
پاسخش را در فرازی از دعای کمیل خواندم:
" من سوء فعلی و اسائتی و دوام تفریطی و جهالتی و کثره شهواتی و غفلتی": از زشتی عملم و مداومت بر کوتاهی و جهل و شهوترانی و غفلتم.
هرگز نمیتوان ارزش همه زمان ها را برابر دانست چنانکه نمیتوان ارزش مکانها را برابر شمرد.
زمان زمان پرورش جسم و جان است.
ماه رجب ، شعبان و رمضان زمان عرشی شدن فرشیان.
فرصت طلایی عمر در پیش است و زمان درگذر .
اگر نیمه رجب چشمانتان بارانی شده ( حتی به اندازه بال مگسی !!) مرا هم دعا کنید که خیلی نیازمند دعایم...
یاعی ع
التماس دعا
یارب محمدعجل فرج ال محمد