بسم الله

 

بانوی اربعین!

چهل روز است از خودم سوال میکنم....

انگار

حسینی شدن ما

راهی جز

بی حسین شدن تو

نداشت...

پ.ن:

- الطاف و نعمت های خداوندی همیشه بزرگ و زیادند ، اما گاهی انقدر عظمت و بزرگیشون محسوسه که آدم زیرش  له میشه...!

- از شما اهل کرم چیزی جز این بر نمیومد اما من ظرفیتشو ندارم ... دارم داغون میشم ... هنوز نمیتونم باور کنم...

- حالا بهتر اینو درک میکنم که نباید فقط به پستی و کوچکی و ناچیز بودن و... خودم فکر کنم چون رحمت شما خیلی بزرگتر از این حرفاس که تو فهم بگنجه!!!!!!!!!!

- میترسم از اینکه همه اینا فقط یه خواب قشنگ باشه... کاش هیچ وقت بیدار نشم از این خواب...

- ....

 

التماس دعا